Reizen

De Slaviareis vindt steevast plaats tijdens het intersemestrieel verlof, en is toch wel een pareltje om naar uit te kijken!

Aangezien wij allen geboeid zijn door Oost-Europa, gaan de reisjes dan ook naar (u raadt het nooit): Oost-Europa! Traditioneel gaan we een jaar naar Rusland, en dan een jaar naar een ander Oost-Europees land.

 

Hieronder kunt u onze reisgeschiedenis bekijken:

2017: Moskou

2016: Kiev
2015: Riga, Letland
2014: Sint-Petersburg
2013: Krakau en Warschau, Polen
2012: Moskou
2011: Zagreb, Kroatië
(…)

Wanneer?

Februari 2017

Work in progress...

Moskou

Februari 2016

Ukraine FAQ’s

 

Hallo Slavia! Ik krijg heel vaak dezelfde vragen van mensen rond me, dus het leek me leuker om in plaats van een droge samenvatting eens een ander format te gebruiken, namelijk de Frequently Asked Questions. Als je toch een droge samenvatting wilt, mag je altijd een boze maar beleefde mail sturen naar de scriptores.

 

Hoe was het? De reis was geweldig. Dikke merci aan Eva en Claudia voor organisatie etc. Het was voor mij de eerste Slaviareis, en ik zou het zeker iedereen aanraden. Het deed deugd om opnieuw in Oost-Europa te zijn. Het was op de dag af precies een jaar geleden voor ik naar Rusland vertrok. En het was natuurlijk een schuldig pleziertje van de groep om eens lekker decadent te zijn als student voor een korte periode in het buitenland (lees: één meter pizza en 3 liter cocktails).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met wie ging je? Een geweldige bende. We waren met een kleine hechte groep (12). Ik was vooral blij dat we ook 3 eerstejaars meekregen, namelijk Robbe, Joost en Stefan. Hopelijk hebben ze veel bijgeleerd van enerzijds de Russischtaligen en anderzijds de oude rotten van de slavistiek. Waar is Stefan? Van tijd tot tijd was Stefan wel compleet verschwunden, maar gelijk een kat vond hij altijd wel zijn weg terug naar de groep; of dat nu in de metro, of in een oorlogsmuseum was. Maar we zijn uiteindelijk toch allemaal samen terug kunnen keren.

 

Waar verbleef je? We overnachtten in de Dream hostel, op 2 metrohaltes van het centrum.

’t Was een internationale jeugdhostel, maar de voornaamste taal was er in feite Russisch. Het was er best gezellig; het had zelfs een eigen cafeetje ‘Druzi’. De slaapkamers waren per 6, met 3 stapelbedden. Tegen de logica in was de praesidiumkamer het kleinste. Een regelrechte schande!

 

Is het een mooie stad? De stad zelf had niet zo’n grote uitstraling. Maidan was fascinerend vooral door de recente gebeurtenissen (die op het plein zelf ook zeker herdacht worden) dan door architectuur. Natuurlijk kwamen we volgens de locals ook in het verkeerde seizoen.

 

Wat heb je daar zoal gedaan? Er zijn veel dingen in en rond Kiëv. Er zijn talrijke memoria, namelijk het enorme Rodina-mat standbeeld, Babi Jar, herdenking aan de Holodomor. We hebben ook het befaamde Holenklooster bezocht (waar the tale of bygone years afkomstig is, gedenk uw Oudrussisch/Oudslavisch!) met onder andere de goedbewaarde lijken (en handen) in het ondergrondse. Om ons ook eens cultureel te gedragen, bezochten we ook de opera en ballet. We splitsten ons op in twee groepen; mijn groep bezocht de magische wereld van het Zwanenmeer. De andere groep bezocht de balletvoorstelling Spartak. Ik vond het alvast een geweldige voorstelling: het begon ‘gewoontjes’ maar bij het einde liepen de rillingen over mijn rug. Bravo!

 

Was de oorlog er merkbaar? Er zijn de memoria en foto’s op het Maidanplein die doen herinneren aan het hele gebeuren. Natuurlijk is er ook nog de abondance van vlaggen die het straatbeeld versieren. Daarnaast was ook de propaganda in de metro vrij duidelijk: de grootste posters waren degenen die opriepen tot 11 eendracht (єдина країна, единная страна) of gevallen soldaten herdachten die omkwamen in de luchthaven van Donetsk. Maar wijzelf moesten gelukkig geen geweerschoten ontwijken. Ach Petruska, vostok – delo tonkoe.

 

Sprak je daar Russisch? Ja. We vroegen ons af of er meer russisch of Oekraïens werd gesproken. Meeste borden etc zijn oekraïens, maar mensen op straat spraken het meest Russisch onderling (voor zover we hoorden). Mensen veranderen hun moedertaal niet door een conflict waar ze in feite niets/weinig mee te maken hebben. Wat ook voorkwam was dat we een vraag stelden in het Russisch, waarna die vriendelijk werd beantwoord in de andere taal.

(WE ZONGEN ZELFS RUSSISCH!!! Jep Oost-Europa = karaoke)

 

 

Zijn er nog willekeurige uitspraken die je hebt genoteerd en bijgehouden? Ja, die zijn er zeker!

 DECADENT

 Hij heeft me zijn beste vriend genoemd.

 BRAVO!

 Waar is Stefan?

 My heart will go on

 Vanaf dat ie dood was, mocht t gedaan zijn.

 Fruitsnoepje?

 We zoeken iets Georgisch om te eten.

 Будем качаться по улицам…

 

Maarten Voets

Kiev

Februari 2015

Zonder bevooroordeeld te willen zijn: de Slaviareis dit jaar was een toppertje. Deze keer gingen we naar het Letse Riga voor 5 dagen, met een groep van 17 enthousiastelingen.

 

Met heel wat stress en kilo’s reisgidsen vertrokken de nieuwbakken gidsen-in-spe en reisleiders, Laura en ik, op 1 februari met onze troep richting de Naughty Squirrel Backpackers Hostel (wat een stuk minder fout was dan het klinkt). Dag 1 trokken we de stad in onder leiding van een plaatselijke gids, die ons een paar uurtjes door oud-Riga sleurde. Het viel meteen op dat de oude stad een aantal prachtige gebouwen telde, erg art-nouveau getint. Helaas verslapte bij sommigen (guilty as charged) de aandacht wat na een uur of twee, aangezien de koude wind niet te harden was. ’s Namiddags splitste de groep wat op, en ging groep A onder meer naar het naburige eiland Kipsala. Ook probeerden enkele durvers rechtstaand/zittend van een gladdige berg in een naburig parkje te glijden, zoals wat plaatselijke jongetjes, met veel vallen-op-de-kont en gelach als gevolg.

Riga

De dag erna stonden we op met een stralende zon, en gingen we het museum van de bezetting bezichtigen. ’s Namiddags ondernam een deel van de groep een wandeling door de art nouveau wijk van Riga : een absolute aanrader! Het is een niet zo grote buurt in Riga, maar enorm indrukwekkend om te zien.

Op woensdag was de groep opnieuw opgedeeld naargelang de interesses: een deel ging wat naburige kastelen bezichtigen, en ik ging mee met de groep die ging husky-sleeën. Met een busje werden we op het platteland van Riga afgezet, waar een roedel erg enthousiaste honden ons stond op te wachten. Per twee mochten we een tochtje maken over velden en door bossen: echt heel erg fijn! Helaas waren de husky’s van mezelf en mijn husky-partner Annalin precies nogal vermoeid en ging het trager dan bij de andere koppels: tijd om op dieet te gaan?

Op onze laatste dag gingen we de oude zeppelinopslagplaatsen bezichtigen, waar nu een gigantische overdekte markt is gevestigd. De geuren waren er werkelijk overweldigend. Vooral de erg verse vis (die letterlijk soms op de grond sprong) zorgde voor veel animo. ’s Namiddag trokken we met de trein naar het strand in Jurmala. Het is een behoorlijk bevreemdende ervaring om op een bevroren strand rond te lopen, bedekt met ijs en sneeuw. Enkele avonturiers onder ons ontsnapten er ook maar net aan een gevangenisstraf, door ons als overgeïnteresseerde toeristen op verboden terrein te begeven. Wie zegt dat het saai is bij Slavia, zit er duidelijk naast. Vrijdag zat het er helaas al op, en moesten we terugkeren richting België.

Qua 1e ervaring als reispraeses kan ik absoluut niet klagen: het was een enorm fijne groep om Riga mee te gaan verkennen. Ik kijk al uit naar de volgende editie!

 

Nogmaals een dikke bedankt aan iedereen die mee was, en dan in het bijzonder aan mijn mede-reis Laura, voor al het werk dat ze erin gestoken heeft. Ik mag gerust zeggen dat we er zonder haar misschien minder vlotjes geraakt zouden zijn. Hopelijk zien we jullie volgend jaar allemaal terug!


Groetjes van de helft van het reisleiderduo! 

© 2017 Eva Leeuwerck
Proudly created with
Wix.com
 

Blandijnberg 2,

9000 Gent

  • Facebook Social Icon
  • Vkontakte Social Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now